بوبوک

مردی در گورستان چرت می‌زند و صدای مرده‌ها را می‌شنود: هنوز چند ماهی شعورشان باقی است و دارند از آن برای بی‌شرمی استفاده می‌کنند.

قرار مرده‌ها این است که دیگر دروغ نگویند، چون چیزی برای از دست دادن نمانده. تمام وحشتِ متن از همین‌جا می‌آید: آدم وقتی هیچ چیز برای از دست دادن ندارد، چه می‌گوید.